جنگجویی از استادش پرسید: بهترین شمشیرزن کیست؟ استادش پاسخ داد: به کنار سومعه برو، سنگی انجاست به سنگ توهین کن .شاگرد گفت: چرا باید اینکار را بکنم ؟ سنگ پاسخ نمی دهد.  استاد گفت:خب پس با شمشیرت به ان حمله کن . شاگرد گفت :این کار را هم نمی کنم .شمشیرم می شکند و اگر با دست هایم به ان حمله کنم انگشتانم زخمی می شوند و هیچ اثری روی سنگ نمی گذارند . من این را نپرسیدم، بهترین شمشیرزن کیست؟    استاد پاسخ داد:  بهترین شمشیرزن به ان سنگ می ماند بی انکه شمشیرش را از غلاف بیرون بکشد نشان می دهد که هیچ کس نمی تواند بر او غلبه کند.    پائولو کوئلیو (مکتوب)

چرا بعضی همیشه سعی کرده اند در کشور حالت تهاجمی ایجاد کنند ؟ گاهی حتی خودمان فا جعه می افرنیم(و ان را به دیگران نسبت می دهیم) که حالت تحاجمی حفظ شود . در حالی که باید کاری کرد که چون ان سنگ باشیم و با رفتاری درست و سیاستمدارانه، روحیه ای انتقادذیر و در واقع بدون شمشیر کشیدن  نه تنها خود پیروز باشیم بلکه دیگران را نیز اصلاح کنیم .(البته گاهی استثنائاتی نیز وجود دارد ) البته به این سوال مهم که چرا چنین می شود پاسخ های متعددی می توان داد که همه تا حدودی صحیح است. شاید یک دلیل کوته فکری باشد یا تعصب بی جا ،شاید به این دلیل که زمان بحران و تهاجم اسان تر می توان حکومت کرد(که البته در بلند مدت جواب نمی دهد) یا دلایلی دیگر که همانطور که میبینید اکثر اینها فاکتوری از تندروی اند...  فعلا سخن را تمام می کنم، راستی لطف کنید نظراتتان مرتبط با موضوع باشد.

آغاز کردن همیشه مشکل است چنان که پایان دادن .این در جواب بعضی از دوستان که گلایه دارند چرا شروع نمی کنی. از خودم همین را بگویم که در روزهای اخر پاییز سال شصت و هشت به دنیا امدم .نامی را هم که معمولا استفاده می کنم بارانی ۷۷.  و بعد بگویم اچرا این نام را برای وبلاگ انتخاب کردم و اصل سخنم چیست .

طبقه دوازدهم؟

شاید به خاطر داشته باشید که اقای گنجی هنگام اعتصاب غذایش در طبقه دوازدهم میلاد بستری بود. نه اشتباه نکنید ... نه از پیروان غقایدشان هستم و نه موافق ان کارشان .بلکه ان اتفاق را فرازی می دانم و شروعی برای علنی شدن شکافی .و هدفم تلاشیست برای پر کردن  گوشه ی کوچکی ان شکاف اگرچه اندک. این را به خاطر داشته باشید که مبنای کارم اینست: رهرو انست که اهسته و پیوسته رود.